Dank je wel lieve mensen allemaal voor de steun!

Het betekent veel voor me om te horen hoe jullie achter me staan. Ik blijf positief, maar de moeilijke momenten zijn niet te onderschatten.

Ondertussen zit Liesanne op het vliegveld, haar vlucht naar huis vertrekt over een uurtje richting België. Het ging de laatste weken niet zo goed met haar oma, en zij is eergisteren opgenomen in het ziekenhuis met een hartaanval. De verzekering heeft goed en snelwerk geleverd, 3u na het eerste telefoontje wisten we dat ze vandaag om 16u kon vertrekken om haar oma te zien. En dat in een verlengd weekend, terwijl het in België nacht was... Wat houden we van de Belgische efficiëntie! Wanneer ze terugkomt hangt van de situatie af. Ondertussen zal ik het nog eventjes alleen moeten redden in de estudio, tot Pascuala terugkomt van haar 'break' voor God weet wat. Nuja, morgen en overmorgen is't al geen school, dus dat valt mee. Dus normaal nog 3x estudio, en daarna zou Pascuala die moeten overnemen. Ik vermoed en hoop dat ik dan met de 2 kleintjes 'huiswerk' mag maken, en vooral spelen. Misschien kan ik dat dan wel combineren met het werk in de bibliotheek.

En neen, mama, ik kom helemaal niet vroeger naar huis. Het is niet dat ik mijn visum niet WIL verlengen, het KAN alleen niet. En dus moet ik over de grens voor een paar dagen en dan terugkomen, om zo een nieuwe stempel voor 90 dagen te krijgen. Da's de leuke optie. In het andere geval kan ik ook een lange procedure opstarten, die mij veel heen en weer geloop gaat kosten, een pak geld en veel frustratie. Dan maak ik liever van de gelegenheid gebruik om peru te gaan bezoeken. Het enige dat ik dan nog moet doen is een muta (boete) betalen voor de 14 dagen dat ik dan nog zonder visum in het land zal zijn, maar da's 20 bollies per dagen verder geen probleem als ik dat op voorhand bij de immigratie ga betalen.

By the way, nog een hardnekkig misverstand blijkbaar: nu Liesanne weg is, zit ik niet helemaal alleen. Daniella is er ook nog. Met haar kan ik ook nog Nederlands spreken. En bovendien stuurde Zr Marina een meisje naar ons, Hanne, die eerder mee ging met Vides en nu een jaar in Bolivia werkt, bij een andere organisatie. Zij is hier nog tot december, en we spreken nog wel eens af. Daarnaast hebben we ook goede contacten met de meisjes van tercera etapa. Ik zou vandaag meegaan met Erika en haar compañeros van school naar een rivier een uurtje rijden van hier, maar daar heeft het slechte weer een stokje voor gestoken. ' t is de laatse 2 dagen regenachtig en koud (zo'n 20 graden). Ik had net mijn jeans, dikke trui en sokken weggestoken in mijn rugzak in het gedacht dat ik dat hier toch niet kan gebruiken. Net dan heb je ze nodig natuurlijk... Niet dat ik het erg vind!

Net als ik wil schrijven, ik ga jullie laten, werp ik een blik naar buiten en zie ene jongetje in de goot staan plassen, temidden van straat... Een niet ongewoon zicht hier. Begrijp dat het hier nergens bepaald fris ruikt. Van hygiëne en netheid hebbenm ze hier echt nog nooit gehoord, lijkt mij.

Dikke knuffel voor iedereen!

PS: voor zij die het nog niet gezien zouden hebben: http://www.facebook.com/home.php?#!/group.php?gid=158243287526902&v=photos hier staan nog hele reeksen foto's. uploadden gaat een stuk gemakkelijker en sneller via facebook! Maar van de laatste weken heb ik nog niks online kunnen zetten (er zijn ook minder foto's)